مکان تبلیغ شما
نويسندگان
موضوعات وب
آرشیو مطالب
خدا شناسی....
حدیث (1) امام على علیه السلام :
ما یَسُرُّنى لَومِتُّ طِفلاً وَاُدخِلتُ الجَنَّةَ وَلَم أَكبَر فَأَعرِفَ رَبّى عَزَّوَجَلَّ؛
دوست ندارم كه در كودكى از دنیا مى رفتم و وارد بهشت مى شدم و بزرگ نمى شدم تا پروردگارم، عزّوجلّ، را بشناسم.
كنزالعمال، ج13، ص151، ح36472
حدیث (2) رسول اكرم صلى الله علیه و آله :
أَفضَلُ العمالِ العِلمُ بِاللّه إِنَّ العِلمَ یَنفَعُكَ مَعَهُ قَلیلُ العَمَلِ وَكَثیرُهُ وَإِنَّ الجَهلَ لایَنفَعُكَ مَعَهُ قَلیلُ العَمَلِ وَلا كَثیرُهُ؛
بهترین اعمال، خداشناسى است، زیرا با وجود علم و معرفت، عمل، كم یا زیاد تو را سود مى بخشد اما با وجود نادانى (نسبت به خدا) عمل، نه اندكش تو را سود مى بخشد نه بسیارش.
كنزالعمال، ج10، ص143، ح28731
حدیث (3) امام على علیه السلام :
وَلَو ضَرَبتَ فى مَذاهِبِ فِكرِكَ لِتَبلُغَ غایاتِهِ ما دَلَّتكَ الدَّلالَةُ إِلاّ عَلى أَنَّ فاطِرَ النَّملَةِ هُوَ فاطِرُ النَّخلَةِ لِدَقیقِ تَفصیلِ كُلِّ شَى ءٍ وَغامِضِ اختِلافِ كُلِّ حَىٍّ وَمَا الجَلیلُ وَاللَّطیفُ وَالثَّقیلُ وَالخَفیفُ وَالقَوىُّ وَالضَّعیفُ فى خَلقِهِ إِلاّ سَواءً؛
اگر راههاى اندیشه ات را در نوردى تا به پایانه هاى آن رسى، هیچ دلیلى تو را جز به این رهنمون نشود كه آفریننده مورچه همان آفریننده درخت خرما است و این به سبب دقت و ظرافتى است كه جداسازى هر چیزى از چیز دیگر و پیچیدگى و تنوعى است كه در هر موجود زنده اى به كار رفته است موجودات بزرگ و كوچك، سنگین و سبك و نیرومند و ناتوان، همگى در آفرینش براى خداوند یكسانند.
نهج البلاغه، خطبه 184
حدیث (4) امام رضا علیه السلام :
إِنَّما قُلتُ اللَّطیفُ، لِلخَلقِ اللَّطیفِ وَلِعِلمِهِ بِالشَّى ءِ اللَّطیفِ أَلاتَرى إِلى أَثَرِ صُنعِهِ فِى النَّباتِ اللَّطیفِ وَغَیرِ اللَّطیفِ وَفِى الخَلقِ اللَّطیفِ مِنَ أَجسامِ الحَیوانِ مِنَ الجِرجِسِ وَالبَعوضِ وَما هُوَ أَصغَرُ مِنهُما مِمّا لایَكادُ تَستَبینُهُ العُیونُ بَل لایَكادُ یُستَبانُ لِصِغَرِهِ الذَّكَرُ مِنَ النثى وَالمَولودُ مِنَ القَدیمِ فَلَمّا رَأَینا صِغَرَ ذلِكَ فى لُطفِهِ ... عَلِمنا أَنَّ خالِقَ هذَا الخَلقِ لَطیفٌ؛
گفتم لطیف است، چون هم موجودات لطیف آفریده و هم به چیزهاى ظریف و ریز آگاهى دارد. آیا نشانه آفرینش او را در گیاهان ظریف و غیر ظریف و در پیكرهاى ظریف و ریز جاندارانى چون كك و پشه و كوچك تر از اینها را نمى بینى كه تقریبا به چشم دیده نمى شوند و از بس ریزند نر و ماده آنها و نوزاد و كهن زادشان ازیكدیگر تشخیص داده نمى شوند.پس چون ریزى و ظرافت این چیزها را دیدیم... پى بردیم كه آفریننده این موجودات نیز لطیف است.
التوحید، ص 63
بقیه احادیث در ادامه مطلب
حدیث (5) رسول اكرم صلى الله علیه و آله :
إِنَّ اللّه خَلَقَ یَومَ خَلَقَ السَّماواتِ وَالرضَ مِائَةَ رَحمَةٍ كُلُّ رَحمَةٍ طِباقُ ما بَینَ السَّماءِ وَالرضَ فَجَعَلَ مِنها فِى الرضِ رَحمَةً فَبِها تَعطِفُ الوالِدَةُ عَلى وُلدِها وَالوَحشُ وَالطَّیرُ بَعضُها عَلى بَعضٍ وَأَخَّرَ تِسعا وَتِسعینَ فَإِذا كانَ یَومُ القیامَةِ أَكمَلَها بِهذِهِ الرَّحمَةِ؛
خداوند روزى كه آسمانها و زمین را آفرید، صد رحمت بیافرید كه هر یك از آنها میان زمین و آسمان را پر مى كند و یكى را در زمین قرار داد كه بوسیله آن مادر به فرزند محبت مى كند و حیوانات وحشى و پرندگان به یكدیگر مأنوسند و نودونه رحمت را نگه داشته و همین كه روز قیامت شود این یك رحمت را نیز بر آن مى افزاید.
نهج الفصاحه، ح 781
حدیث (6) امام صادق علیهالسلام :
وَقَد سَأَلَهُ ابنُ أَبِى العَوجاءِ: وَلِمَ احتَجَبَ عَنهُم وَأَرسَلَ إِلَیهِمُ الرُّسُلَ؟ وَیلَكَ وَكَیفَ احتَجَبَ عَنكَ مَن أَراكَ قُدرَتَهُ فى نَفسِكَ؟ نَشَأَكَ وَلَم تَكُن وَكَبَّرَكَ بَعدَ صِغَرِكَ وَقَوّاكَ بَعَدَ صَعفِكَ... وَما زالَ یَعُدُّ عَلَىَّ قُدرَتَهُ الَّتى هِىَ فى نَفسِىَ الَّتى لااَدفَعُها حَتّى ظَنَنتُ أَنَّهُ سَیَظهَرُ فیما بَینى وَ بَینَهُ؛
در پاسخ ابن ابى العوجاء كه پرسید: چرا خداوند خود را از مردم در پرده داشت و آن گاه پیامبران را سویشان فرستاد؟ فرمودند: واى بر تو كسى كه قدرتش را در وجود تو نشانت داده چگونه خود را از تو پوشیده داشته است؟ تو را كه نبودى پدید آورد، كوچك بودى بزرگت كرد، ناتوان بودى توانایت گردانید... حضرت پیوسته مظاهر قدرت خدا را كه در وجود من است و نمى توانم منكرشان شوم برایم برشمرد تا جایى كه خیال كردم بزودى خداوند میان من و او ظاهر خواهد شد.
التوحید، ص 127
حدیث (7) امام على علیه السلام :
وَلایَعزُبُ عَنهُ عَدَدُ قَطرِ الماءِ وَلانُجومُ السَّماءِ وَلاسَوا فِى الرّیحِ فِى الهَواءِ وَلا دَبیبُ النَّملِ عَلَى الصَّفا وَلا مَقیلُ الذَّرِّ فِى اللَّیلَةِ الظَّلماءِ یَعلَمُ مَساقِطَ الوراقِ وَ خَفِىِّ طَرَفِ الحداقِ؛
شمار قطره هاى آبها و ستارگان آسمان و ذرات گردوغبار پراكنده در هوا وحركت مورچه برسنگ بزرگ و خوابگاه مورچگان در شب تاریك بر او پوشیده نیست و محل ریزش برگها و بر هم خوردن پلكها را مى داند.
نهج البلاغه، خطبه 178
حدیث (8) امام على علیه السلام :
... عالِمُ السِّرِّ مِن ضَمائِرِ المُضمِرینَ وَنَجوَى المُتَخافِتینَ وَخَواطِرِ رَجمِ الظُّنونِ وَعَقدِ عَزیماتِ الیَقینِ... ؛
خدا داناست به هر رازى كه مردم در دل نهان داشته اند، و به نجواى آهسته رازگویان و به هر گمان كه در خاطرى نهفته است و به هر تصمیمى كه از روىِ یقین گرفته شود.
نهج البلاغه، خطبه 91
حدیث (9) امام على علیه السلام :
أَعلَمُ النّاسِ بِاللّه أَكثَرُهُم لَهُ مَسأَلَةً؛
خداشناس ترین مردم پر درخواست ترین آنها از خداست.
غررالحكم، ج2، ص451، ح3260
حدیث (10) امام على علیه السلام :
یَنبَغى لِمَن عَرَفَ اللّه سُبحانَهُ أَن لا یَخلُوَ قَلبُهُ مِن رَجائِهِ وَخَوفِهِ؛
كسى كه خداى سبحان را مى شناسد، شایسته است دلش از بیم و امید به او خالى نباشد.
غررالحكم، ج6، ص441، ح10926
حدیث (11) امام موسی کاظم علیه السلام:
أفضَلُ العِبادَةِ بَعدِ المَعرِفَةِ إِنتِظارُ الفَرَجِ؛
بهترین عبادت بعد از شناختن خداوند، انتظار فرج و گشایش است.
تحف العقول، ص403
حدیث (12) امام محمد باقر علیه السلام:
ما عَرَفَ اَللهَ مَن عَصاهُ؛
خدا را نشناخته آن که نافرمانی اش کند.
تحف العقول، ص294
حدیث (13) امام صادق علیهالسلام :
مَن عَرَفَ اللهَ خافَ اللهَ و مَن خافَ اللهَ سَخَت نَفسَهُ عَنِ الدُّنیا؛
هر که خدا رابشناسد ترس او در دلش می افتد و هر از خدا ترسان باشد نفسش از دنیا باز می ماند.
جهاد النفس، ص 83
حدیث (14) امام کاظم علیه السلام:
اَفضَلُ ما یَتَقَرَّبُ به العَبدُ اِلی اللهِ بَعدِ المَعرِفَةِ به ، الصَلوةُ؛
بهترین چیزی که بنده بعد از شناخت خدا به وسیله آن به درگاه الهی تقرب پیدا می کند، نماز است.
تحف العقول، ص455
حدیث (15) امام صادق علیهالسلام :
مَنْ عَرَفَ اللّهَ خافَهُ ، وَ مَنْ خافَ اللّهَ حَثَّهُ الْخَوفُ مِنَ اللّهِ عَلَى الْعَمَلِ بِطاعَتِهِ وَالاَْخْذِ بِتَأدیبِهِ ، فَبَشِّرِ الْمُطیعینَ المُتَأَدِّبینَ بِاَدَبِ اللّهِ وَ الاْآخِذینَ عَنِ اللّهِ اَنَّهُ حَقٌّ عَلَى اللّهِ اَنْ یُنْجیَهُ مِنْ مُضِلاّتِ الْفِتَنِ؛
آنكه خدا را شناخت ، از او ترسید و آن كس كه از خدا ترسید ، ترس از خدا او را به عمل به فرمان او و در پیش گرفتن ادبش واداشت . پس فرمانبردارانِ ادب شده به ادب خدا و اطاعتكنندگان دستورهاى او را بشارت ده كه بر خداست كه آنها را از فتنههاى گمراهكننده برهاند.
مصباح الشریعه، ص 108
درباره وب
به وبلاگ من خوش آمدید. در این وبلاگ با واقیعت دین اسلام اشنا میشوید.نظر یادتون نره.
آخرین مطالب